LÜTT BETEN PLATT MIT´T ABENDBLATT

Peter sien Päckchen

Von GÜNTER HARTE

Wenn Nober Peter nich to Huus is, lüüdt de Post- un "Parcel"-Fohrers bi mi in't Parterr un geev't mi sien Päckchen (oder en Pokeet) gegen en "Kaiser Willem" ("Hier rechts, bitte!").
Sünd annere nich to Huus hier, krieg ik so'n Päckchen ok erstmol. Man Peter kriggt de mehrsten: von sien Modder ut Schuby un sien Tant ut Rieseby; un he bestellt ok ut Katalogen Beuker, Kassetten, Plünnen un - un . . .
Jo, jo, jedereen hett sien Päckchen to dregen, heet dat. Mien Päckchen is de Parterr-Wohnung. Peter sien Päckchen sünd de Päckchens. Nu nich de, de he kriggt (meisttiets öber mi). Nee, de he sülm packen deit! De he packen mutt, wenn he wat verschicken will. Un dat will he öfters. Peter is en leben Keerl, un so kriegt sien Modder un sien Tant (un en freuhern Schoolfründ) ümmer mol wat von em: Beuker, Kassetten, Plünnen, ok mol en Leckeree.
Peter kann nämlich keen Päckchen packen! He hett twee linke Hannen un is technisch en beten dösig. Alleen al de richtige Grött von so'n Karton! Meisttiets mutt he den utpulstern mit olle Zeitungen un Krooms. Man dat Swoorste is jo denn dat Ümwickeln mit Pack- oder Geschenkpopier: He kann dat eenfach nich richtig rümleggen un kniffen, dat rutscht em s o weg un s o weg, verdorri, un dat hollen un to glieke Tiet Kleev- oder Tesaband afrieten oder afsnieden, nee, dat klappt nich, dor mutt en annern holen helpen, un noher op de beiden Ennen so'n Dree-Eck-Slääg henkriegen, ohn dat dat pulterig utsüht, oh oh! Dat Wuselkrooms süht eher no'n Müll- as no'n Geschenkpokeet ut . . .
Un wat mookt Nober Peter nu?
Ganz eenfach: He leggt dat ganze Backbeermoos in'n Korf, en Buddel Rootwien dorto, un kummt dol in't Parterr, no Nober Günner, dat "Pack-Schenie" (so seggt he, bün ik ober gor nich!).
Denn wiest he mi dat, wat he verschicken will, vertellt, an wokenen un worüm; denn seuk ik en lüttern Karton un en greuter Stück Geschenkpopier, pack dat mit sien Hölp ("Blots 5 cm Tesa!", "Hier den Dumen rop!", "Beide Sieden inslogen!") tosomen. Un denn verhoolt wi uns bi en Sluck Wien un klöhnt en beten. Un dat is denn egentlich doch ganz nett an dat "Päckchen Parterr" ...

zurück

zurück zur hp