LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

Kennst du se all wedder?

Von GÜNTER HARTE

  Wat is'n al for Lüüd bemött in sien Leben, Jungejo, de kannst nich mehr tellen: In de Noberschop hier un dor, in sien Profeschoon, bi'n Sport, bi all so'n besonner Drepens . . . Un nu drüppst du mol welk wedder, bi'n Sport, bi Drepens, op'e Stroot: Tjä, wenn du de Lüüd denn blots wedderkennen däst! Ik heff dor mien Last mit! "Na, Herr Harte, ok mol wedder hier?", snackt mi köttens en Mannsminsch üm de foftig in Wentörp an. "Ik will wat inkeupen", segg ik, un mi schütt dat dorch'n Kopp: Wokeen is dat? En Nober von freuher - en ehemoligen Scheuler ut Bardörp - en Sportkumpel ut de Eimsbüttler Tiet?
   "Ik heff heurt, Se sünd letzt Johr hier in den Gegend trocken," seggt he, un denn: "Wi hebbt uns ok verännert, sünd op dat Kasernengelänne trocken, wullen ut de duuster Wohnung rut, de kennt Se jo." Oh Gottogott, keen Ohnung! Un ik froog gau: "Sünd Se dor al en beten to Huus?" "Doch, so bilütten," seggt he. "Na, denn man allens Gode, Herr Harte, ik mutt no Arbeit."
   Dat is en Last, verdimmi, wenn di de Noom von enen oder ene, de du rüppst, nich infallt, un du "danzt dor ümrüm", dat du man kenen Noom seggen muttst; man noch leger is würklich, wenn du de Lüüd gor nich wedderkennst, nich an Figur, Gesicht, de Ogen oder dat Smuustern markst, dat du mit jem al to doon hatt hest!
   Is blots goot, dat anner Lüüd dat ok so geiht! Also, ik bün mol inloodt west, sull in de Plöner Gegend in'n "Bibliotheksbus" wat op Platt vertellen. Wi stunnen mit den Bus an een Stell, wo se anners Beuker utlehnt; wi, dat weern de junge Bibliothekarin, de fründliche Fohrer (so wat fofteihn Johr jünger is as ik) ungefähr mien Grött, ok al mit griese Hoor. Kummt en Froo instiegen, kickt den Fohrer an, geiht op em to un seggt: "Naaaa?!" - "Goden Obend", seggt de nette Mann. - "Kucken Sie mich mal genau an", seggt se nu, un dor is so'n Höpen in ehr Stimm, "erkennen Sie mich wieder?" - "Jo, ik gleuv", is he unseker, "ober wi koomt jo ok veel rüm." Do knallt se rut: "Behrens aus Bergedorf!" Do sleit dat bi mi in: Mit de bün ik en half Johr tosomen in een School west, vor twintig Johr, un heff se nich wedderkennt, un - peng! - se hett mi ok nich wedderkennt, mi mit den Fohrer verwesselt! Juhu, dat is doch wat!

zurück

zurück zur hp