LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

Opa

Mien Grootvadder vertell geern so'n Soken, dor wussen wi Jungs nich, wat wi gleuben sullen oder nich. Oftins freug een von uns: "Is dat würklich wohr, Opa?"
   "Meenst du, ik denk mi dat man ut?", anter he denn eernst, plinker ober dorbi mit de Ogen. Denn wüssen wi dat egentlich ümmer noch nich so recht. Ober höögliche Geschichten weern dat jo. To'n Bispill dat von den flinken Moler, de op'n Olympiade harr mitmoken kunnt, for Sport ober gor nix öber harr.
   Wenn sien Kollegen von de Warkstell mit'n Fohrrad no den Arbeitsplatz strampeln, leep "Gau-Michel" en annern Weg dorhen un weer al ümmer an't Doon, wenn de kemen. "Un dat Dullste weer", vertell Grootvadder, "as em in'n veerten Stock in en Treppenhuus mol de Pinsel ut de Hand rutsch, do is he de Treppen doljoogt un hett den Pinsel in't Parterr' opfungen!"
   "Opa, is dat würklich wohr??", freug mien groten Broder. "Dat woor ik jo nich mol schaffen, wenn ik dat Gelänner dolrutschen worr!" "Doch, dat is wohr", nickkopp Grootvadder. Wi freien un högen uns ümmer öber sien Vertellen. Hiervon blots mol twee, de ik nie vergeten heff: Hunger lehrt Pannkoken eten! Un: Bi't twolfte Glas Beer fangt dat eerst an to smecken! Apropos Beer: Grootvadder gung obends geern mol no'n Kroog. He hett dor wiß keen twolf Beer drunken. Ober he vertell ok von dor düt un dat. Dull höögt hebbt wi uns öber de Geburtsdagsgeschicht von den Weert:
   De Kreuger Emil schenk denn obens von Klock acht bet Klock teihn an sien Stammgäst free ut, de bruken nix to betohlen. Dat weer wat, nich, un wi langen all düchtig to. Ober dor weer en Knütt bi! Dat weer nämlich nich allens echt Beer un nich allens rein Gotts Woort, wat dor öber de Theek langt woor! Kreuger Emil mook sik dor en Spooß ut, in jedes - so - teihnte Glas wat heemlich rintoschütten, wat du nich geern op den Tung oder in de Moog harrst! En Schups Rizinus oder Bitterwoter, beten Solt oder Soda, stoots en deftigen Koorn bloots kloor Woter. Dat weer ümmer en Heidenspooß, wenn jeder sien Glas nehm un dat dolkipp: Denn de Gesichter, dat Hoosten, ok Spucken un Schimpen! De annern lachen, un Emil smuuster: "Is dat wedder en scheunen Geburtsdag!" Dat Grootvadder sülm nie so'n Schietdrunk afkregen hett, weer dat nu würklich wohr, lebe Opa?

zurück

zurück zur hp