LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

En beten babbeln . . .

Von GÜNTER HARTE

Domools, as de "Tennis-Sparte" in unsen Vereen gründt worrn weer, do hebbt ok en Rehg Deerns anfungen. Se kunnen gau goot mit den Ball ümgohn, de Anke un Petra, de Elli un Imke. Blots ganz so wichtig as de Jungs nehmen se dat nich mit Punkten un Winnen. Ik heff mi domools oftins wunnert, dat se bi't Spelen ümmer wedder all veer an't Nett stunnen un snacken! - Ik weer un bün jo nich neeschierig; ober ik wull geern weten, wat dat dor ümmer to babbeln geev. So gung ik poormol unopfällig en beten neugher ran: Aha, von de School spreuken se; de Mathelehrer weer en Achtersinnigen, de Turnlehrer vertell to veel un verlang rein gor nix. Ok von'n Kinpott snacken se (un lachen sik weg wegen dat Anke ehr Vadder ümmer frogen dä: "Ist der Film auch jugendfrei?").
   Nee, se hebbt dat Euben un Spelen nich vergeten, dat nich; un mit jem bi de Vereensmeisterschaften Mixed to spelen meuk düchtig Spooß. Lang, lang is't her! . . .
   Nu sünd wi letzt Johr in de olle Gegend trocken, in'n "Noberdörp" sotoseggen; hier gifft dat en Tennisanloog mit dree Hallenplätz'; wi hebbt uns nu in de Wintersaison enen Platz for een Stünn meedt. Op den öbernehgsten Platz speelt denn ümmer veer Froons Duppel. Wat uns glieks an'n eersten Dag opfallen dä: Wat mookt de flotten Seniorinnen, wenn se no twee Spele de Siet wesselt, for lange Pausen, wat ward dat denn in de Hall luut von Snacken un Schimpen un Lachen! Dat gung den eersten Speeldag so, dat gung den tweten so, un as mien Froo un ik an'n drüdden no den 1. Satz de Siet wesseln dän, sä ik to ehr: "Een Veddelstünn verbabbelt de wiss ümmer; dat sünd rund soß Mark, also for jede Froo dor 1.50 Mark. De kunnen doch achterran" - "Nee," meen mien Beste, "achterran haut se doch ümmer glieks af!"
   Do passeer letzten Freedag wat Putzigs: Wi müssen bi Tieden opheuren, gungen liesen an de Wand achter een Duppel vorbi, dunn dreih sik de een Spelerin üm un sä: "Was machen Sie denn hier, Herr Harte?" - "Tennis spelen", meen ik, keek se genau an: Dat weer Imke ut den ollen Vereen! "Hallo, Imke!" wunner ik mi. Dunn lach se: "Und Petra ist drüben!" So wat! Ik wünk röber un reep: "Köönt wi nehgsten Freedag achterran en beten babbeln? Wi bringt Koffi mit." - "Oh ja, wir Kekse!" Goot dottig Johr nich sehn, wat gifft't dor allens to babbeln! Ok öber jemehr Kinner, School un Kinpott?  

zurück

zurück zur hp