LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

"Wat meenst du, Birgit?"

Von GÜNTER HARTE

En wunnerboor Poor is dat, Heiner un Birgit! Oder sall ik leber seggen: Birgit un Heiner? Dat gifft bi jem kenen Larm un Striet, kenen Arger un keen Muckschsien. Torsten worr seggen: "Würklich dull, dat geiht allens sienen scheben Gang!"
   Siet teihn Johr sünd se al verfreet mitenanner, un se koomt al siet negen Johr ümmer op een Stück. Dat eerste Johr hett Heiner sik dor noch an geweuhnen müsst, dat Birgit dat Seggen hebben wull. "No Wandsbek treck ik nich!", hett se to 'n Bispill schüttkoppt, un se sünd in Eimsbüttel landt.
   "So'n Plakoten mag ik nich an de Wand", hett se afwinkt, un Heiner kunn sien Posters von 't "Bauhaus" un von de Museen un de Kunsthall' wedder tosomenrullen.
   "Wenn al smeuken, denn buten op'n Balkon!" Dor hett Birgit glieks op bestohn, un so barzt ehr Mann nu ünnerwegens oder eben op 'n Balkon.
   "To düsse griese Büx passt keen rode Krawatt'", sä Birgit domools, seggt dat, wenn't neudig deit, ok hüüt noch; also tuuscht Heiner den roden gegen en blauen Slindepips.
   As se in de Eimsbütteler Wohnung intrecken dän, wull Heiner sien Beste mit 'n neen, brunen Disch öberraschen. Do sä se: "Wat is dat for 'n Bürodisch, nee! Eiche oder Kirsche, Heiner! Den hest du doch noch nich betohlt, wat?! Ik weet en goden Antikloden . . ." Jo, so hett Heiner sik no all de freuhen Beleevnissen in 't eerste Johr angeweuhnt, blots mit Birgit tosomen intokeupen. Se seggt denn: "Düt nehmt wi!" -
   Jo, un mit Heiner sien faste Froog: "Wat meenst du, Birgit?", koomt se nu al negen Johr goot ut, de beiden, dor köönt mennig welk direktemang afgünstig warrn. Torsten to 'n Bispill, oder ok de Nober Blomberg, bi den so mennigmol Rook in de Köök is, un wat weet ik, wokeen dat noch so geiht, so anners as bi de beiden . . .
   So von sülms is dat bi Birgit nich komen, dat se nu allens bestimmen deit. Ehr Vadder, - also wat de sien Froo, also Birgit ehr Modder, allens vorschrieben dä, dor is dat Enn von weg! De weer en flietige, düchtige Huusfroo un Modder, dat weer en fein Tohuus dorch ehr Fründlichkeit un Fliet; man dat Seggen harr he. Un Modder freug oftins: "Wat meenst du, Willem?" - Dat wull Birgit sik nich andoon, un nu hett se Heiner al siet teihn Johr, un he froogt siet negen Johr: "Wat meenst du, Birgit?"
   En wunnerboor Poor, de beiden.

zurück

zurück zur hp