LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

"Nur ein Pfennig ... "

Von GÜNTER HARTE

1889 hett Johannes Meyer "Erzählungen aus dem Volksleben" in sien Book "Hamburg, wie es weint und lacht" op'n Markt brocht. De mehrsten Vertellen sünd hoochdüütsch schreben; man wat de Lüüd so snackt, dat steiht dor op Platt. De Volkssprook in Hamborg is domools Plattdüütsch.
   En putzige Geschicht heet "Nur ein Pfennig". Wie kennt jo noch dat oll Woort "Wer den Pfennig nicht ehrt, ist des Talers nicht wert". Dat is hüüt woll vorbi? Gellt nu villicht de Groschen as "Sinnbild"? Villicht bi den un den, allgemeen woll ok nich . . .
   Nu, bi düss Geschicht geiht dat so: "Da steht die fürsorgliche Hausfrau vor dem Ladentisch und begehrt mit lauter Stimme: "Ick krieg en Penn wedder!" - De Kromer findt kenen Penn, de Froo mit den Bummelkorf schimpt, se hett keen Tiet, Klock twolf worr ehr Mann to'n Eten komen. Man he findt eenfach kenen Penn. De Kunnen ward ungedüllig, de Käupersche blifft stuur. Do schufft de Kromer ehr endlich argerlich en Fiefpennstück röber: "So, sünd Se nu tofreden?"
   Man se "repliciert": "Ick will nix geschenkt; de veer Penn köönt Se en Bettler geben, aber keen anstännige Borgersfroo!" De nehgsten Kunnen brummelt oder gnickert öber de lütt Madam, de so op ehr Recht besteiht. Man nu dunnert de Kromer: "Denn gohn Se an de Pump. Ick kann mi nich den ganzen Morgen bi Ihnen aphol'n. Hier sünd fief Penn, wöll'n Se de oder nich?"
   "Ick belach Ihnen", platzt nu ok de Froo de Gall, "ick kann for mien baares Geld öberall wat kriegen. Denn will ick Ihnen den Penn schenken. Damit könt Se sick en Huus op de Uhl'nhorst boon, ohle Grabijan!"
   Tjä, uns Lüüd vor hunnerttwintig-hunnertdottig Johr, wat! Üm e n e n Penn so'n Larm un Striet! - Wat de woll hüüt seggen worrn, nu de groten Firmen un Verbännen tosomengoht (Kartellamt??) un wo to'n Bispill for so'n nee "Bankenkonsortium" Lüüd, de nich tominnst 200 000 Mark vorwiesen köönt, gor nich mehr tellen worrn (Arbeitnehmer ok nich) . . . !
   Von dat ganze Börsen-Theoter in uns Tiet fang ik nich ok noch an; wat sullen de Lüüd von domools - och wat, dat versteiht en normole Minsch von hüüt jo al nich mehr ...

zurück

zurück zur hp