Lütt beten Platt mit ‘t Hamburger Abendblatt

Op‘n Lannen ist wat los!

Von Günter Harte

Op‘n Dörpsfest hebbt wi uns kennenlehrt, Buur Werner un ik, vor‘n poor Johr. Wi fohrt dor geern hen in‘t Wendland, feuhlt uns dor eenfach woll, as‘n Stint in‘t Woter. Un tolehren kannst ok ümmer wat, von jemehr Oort, jehmehr Arbeit, jehmehr Festen, dor warrst nich dummer von.
    Buur Werner hett 99 en nee Huus boot, mit Dacksteen op; dat olle weer en beten plünnerig worrn, un en Reetdack groot-oordig utbetern, dat kost hüüt en Barg Moneten.
    "Nu hebbt ji jo nich mehr den scheunen Blick öber de Feller no‘t Holt to", sä ik domools bi unsen eersten Beseuk dorno. Do lach de flietige Buursche Uschi: "Een Glück, nu sünd wi dichter an de Dörpsstroot ran, köönt beter sehn, wat los is!" Kiek an, dach ik, se hett jo recht; wi Stadtlüüd wüllt uns ümmer en beten verkrupen un uns Roh hebben.
    Ober hier op‘n Dörpen weet‘n geern: Wokeen un wannehr bi Nober Kühn in‘n Mai den Spargel stickt, wat Hellen Fink oder ehr Dochter mit‘n Rad to‘n Melken fohrt (Finks sünd noch de eenzigen mit Keuh), wat Hein Gloser no sienen Unfall wedder op‘e Been is, welk Kinner mit‘n Fohrrad no de Grundschool in‘t Noberdörp fohrt! Un du kannst ok veel lichter von‘t Finster her en Klöönsnack moken . . .
    Uschi un Werner ehr Deern, de olbenjöhrige Katrien, de mit‘n Schoolbus no Dannenbarg fohrt, de findt dat dichter an de Stroot un an‘t Leben ok beter. Se is en muntere Deern, wi köönt goot mit ehr, un so hebbt wi ehr letzt Johr mol en poor Doog bi uns in Hamborg hatt. Wi sünd düchtig mit ehr rümfohrt, hebbt ehr düt un dat wiest von uns Stadt: Alster un Elv, Michel und "Planten un Blomen". . .
    Se hett sik goot in allens schickt; man tohuus in‘t Wendland hett se denn meent, jo, dat weer ganz nett west in de Stadt, ober dor passeert jo nich richtig wat!
    Mann in de Tünn!, denn sluckt‘n jo eerst mol dreug dol: Wo meent se dat egentlich? As wi denn veerteihn Doog loter wedder op‘n Hoff to Beseuk weern, do hett se vertellt: In düss‘ Tiet sünd achtteihn Farken op‘e Welt komen, oftins is se dorbi west, se hett tweemol mit Vadder Kantüffeln in de Kreisstadt lebert, un - ui ui! - vor veer Dog is Behnken ehr Holtschuur meist afbrennt, de Füürwehr is gau dorwest, hett Stall un Wohnhuus retten kunnt, jo, un se hett denn mitfiert, un Gerd Butt will in de Mittelschool un Meiers Katt is öberfohrt worrn.
    Katrien, du hest recht, dat is Leben! Holl di munter, mien Deern!

zurück

zurück zur hp