LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

Rook in de Köök

Von GÜNTER HARTE

Sien Ollern seten Sünndagmorgen al bi't Freuhstück, as Hans in de Köök keem un glieks anfung, von sienen Droom to vertellen: Dor weer so'n willen Droken west, greuter as en Elefant, de - huuuui - Füür spee un allens kaputtmeuk, wo he sik bewegen dä un patz un tatz, allens kaputt! Un Hans meuk dat no, wo de Droken so mit de Ogen rull.
"Harrst du denn keen Bang, Hans? "freug sien Modder. Man he sä, en Jung von fief as he, de is nich bang. Un he kunn in'n Droom ok flegen, un he hett sik twintig Oodlers hoolt un Geiers un den Bussard, de hier bi jem ümmer flegen dä, un se störten op den Droken los un hacken em düchtig. "Harrst du dennn dor dat Seggen?" freug Vadder. Jo, dat harr he, un he verstunn de Vogelsprook un de Vogels verstunnen Düütsch un Platt; un dor worr dat ümmer willer un luder, un Hans sien Ogen lüchen. Vadder un Modder wunnerwarken un smuustern bi den Jung sien bunte Vertelleree. .
Een Stünn loter funn Modder ehr terbroken Smuckstück, den scheunen greunen Jadering, den se so geern much un den se von'n Unkel kregen harr, de op Java leben dä. De scheune Ring! "Hans, hest du mit den Smuck hier speelt?"
Jo, dunn keem dat rut: Güstern al, do hett he mit sien Ritters un sien Deerten un so'n "Scheunen Socken" speelt, un do is de Ringsteen kaputtgohn. Do schimp Modder: "Dat is doch keen Speeltüüg!" un weer beus. Un bit to'n Meddag weer dor Rook in de Köök. .
Oh, oh, Modder beus, dat kunn Hans nich lieden un verknusen; he keem in sien Stuuv nich recht to'n Spelen un vor 't Meddageten seet he in de Köök noch mit Kopp dool. Och, un hüüt morgen weer't doch so lustig west! Rums, do scheut dat mit'nmol ut em rut: "Un de Droken harr noch teihn Junge, un de kemen un schreen un speen gegen uns an! Do fleugen un picken wi ok gegen de noch an, un veertig Open kemen uns to Hölp, de smeten mit Kokusnööt op jem dool -", un Hans snack sik in Leber, weiharm mit lüchen Ogen -, un he keek no de Ollern hen, wat sien Vertellen woll anslogen dä.
Na jo, de Ring weer nu kaputt; man wo de Jung so phantaseer un beer, de Ollern müssen smuustern un lachen. Dat weer doch plietsch un drollig.

zurück

zurück zur hp