LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

De gode Modder Buck

Von GÜNTER HARTE

Twintig Johr is se nu al doot, de gode Modder Buck; ober an'n 19. Mai, ehren Geburtsdag, denk ik an ehr, an Strotenfründ Gerd sien Modder: "Wir freuen uns, dass du geboren bist. . ." hebbt wi Eimsbüttler Buttjes sungen, dat ok so meent. Wo oft sünd wi Strotenkeuters bi ehr west, droffen dor spelen, droffen dor wat snittjers oder basteln, droffen dor Jazzplatten heurn, as wi greuter weern un al geern mol Mäkens in'n Arm, oller Lüüd op'n Arm nehmen dän.
   Ok uns lebe Modder Buck, de so fründlich weer! Egentlich harr se Larm un Halloh un Jungswitzen nich veel öber; man een mögen un liekers Heidudelkroom moken, dat gung bi uns woll blangenenanner. So stellen wi uns ünnen in't Treppenhuus un sun gen dütmol: "Wir kommen all und gratulieren. . .", liekers nich de 19. Mai weer. Wenn nu Nobers verwunnert un villicht ok argerlich ut de Döör keken, entschullig Modder Buck sik un sä: "Jungs denken sich oft was zum Spaß aus!" Wenn wi denn noher bi ehr binnen weern, vermohn se uns, wi sullen dor buten tokümstig kenen Larm un so'n "Spooß" leber achter de sloten Döör moken. Do knippern wi uns to un leggen binnen los: "Wir kommen all und gratulieren. ." Se schüttkopp, se harr doch hütt gor kenen Geburtsdag; denn gung se in de Köök un kook Kakao for uns un pack en poor Keksen op'n Töller, de Gode. . .
   Bucks gung dat beter as de mehrsten domools; Hunger harrn wi Buttjes un wi Driebers ümmer, un do dä uns dat goot, dat Modder Buck uns tweedree Strotenfrünnen un ehren Gerd ümmer mol wat to bieten henschuuv: Appeln, Wotteln, en Wußbroot, na jo, un Keksen. Wi geneten dat; man wi brüden ehr ok un nehmen ehr op'n Arm, as wi greuter weern, dat mook ümmer so'n Spooß! As se uns an'n Sünndag mol richtig feinen Koken henstellt harr, kauen wi dor extro hooch op rüm. "Was ist denn?" freug se. "Schmeckt euch das nicht?" "Och, dat geiht", sä Hermann, un Egon meen: "Wir kaufen auch ümmer billige Stücken von vorgestern!" Dor weer se ober in ehr Ehr dropen un holl uns en Vordrag, un dor harrn wi op teuft! Wenn se uns denn ober trechtwiest un belehrt harr, weer allens wedder in Botter. Se hett ober ok mit den enkelten denn un wenn eernst öber de Tiet un dat Leben snackt. Denn hebbt wi dat ok eernst nohmen un sünd ehr dankbor west, je oller, je mehr.

zurück

zurück zur hp