LÜTT BETEN PLATT MIT'T ABENDBLATT

De lütt Muschimau ...

Von GÜNTER HARTE

Nich blots mit Hund, Peerd un Koh hebbt de Lüüd op'n Lannen leevt, man ok mit de Katt. Natürlich kennen se dat Egenoordige von all de Deerten, un natürlich gifft dat en ganze Rehg Wöör un Wiesheiten öber "Muschimau", un natürlich steiht mennigeen Seggwies öber de Katt ok as Sinnbild for düt un dat ut uns Minschenleben. Wo is't to'n Bispill hiermit: Ole Katten möögt ok seute Melk. Oder: Je mehr 'n de Katten strokelt, je heuger böört se den Steert. Oder ok düt: De Katt lett dat Musen nich!
   Ober eerstmol trüch in den Alldag von uns un düt weke, kloke, egenwillige Deert, dat jo ok noch Muusch, Muschi, Musschkatt, Müüschen, Miesekatt un Puus heet, ut Jux ok Böönhaas/-hoos neumt ward. Se müß sik jo sülms üm't Freten "kümmern", sünnerlich achter Müüs her sien. So wüß'n: Wenn de Katt muust, maut se nich. - Wo de Katt eenmol en Muus fungen hett, dor is se ümmer wedder. - Müüs, de so freuh piept, hoolt öber Dag de Katt!
   Dat se en rendlich Deert is, wüß'n jo gau; se putzt sik geern. Un dat se ok geern warm in'n Sünnschien liggt un denn mit de Ogen plinken deit, dat wüß'n ok. Ober so'n Katt is nich ümmer leev un kuschelig; se is en ganz egen Deert, kann ok falsch oder toog oder neeschierig oder verdreetlich sien. In ole Redenoorten ward de Minsch oftins mit düt sünnerliche Wesen vergleken: He is dor so bang vor as de Katt vor'n Semp. - De süht ut as'n Katt, wenn't dönnert (verstört). - He süht ut as Katt-kruup-ut-Woter (trübselig). - He steiht dorbi as de Katt bi't Melken (fehl am Platz / überflüssig). - Bi't Kinnelbeer (Kindtaufe) gifft dat Wichtigers as Hund un Katt, dor geiht dat üm dat Lütt, dat döfft ward, un üm de scheune Fier. So heet en verglieken Snack: He mookt en Gesicht as de Katt bi't Kinnelbeer (verdrießlich).
   Dat se ober doch wat Besonners is, sik ransmusen kann un wat extro kriggt, dat steiht in dat wiet bekannte Riemel-Woort: De Kööksch un de Katt, de kriegt woll wat (oder:. . et ut een Fatt), de Knecht un de Hund mööt teuben, bet wat kummt.
   In Kinnerriemels kummt uns snuckelig Deert ok vor, to'n Bispill in een ut Dithmarschen: Unse Katt un Nawers Katt,/ de beiden hebbt sik beten,/ unse Katt hett Nawers Katt/ de halb Steert afreten! -
   Oh, hallo, eben hett mien Nober sien Katt niest; dat bedüüdt, dat gifft goot Wetter! - Dank di, Muschimau!

zurück

zurück zur hp